Οξεία ρήξη Αχίλλειου τένοντα

Ο αχίλλειος τένοντας είναι ο ισχυρότερος τένοντας του ανθρωπίνου σώματος και έχει μήκος περίπου 15 εκατοστών. Κατά την βάδιση δέχεται περίπου 4-5 φορές το βάρος του σώματος και κατά το τρέξιμο πολύ περισσότερο.

Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα είναι βαριά κάκωση. Συμβαίνει συνήθως σε αθλητές και σε άτομα με αθλητική δραστηριότητα. Παρατηρείται επίσης σε άτομα που πάσχουν από ρευματοπάθειες, κολλαγονώσεις και παλαιά επεισόδια τενοντίτιδας.

Συμβαίνει 2-5 εκατοστά κεντρικότερα της κατάφυσης του τένοντα στο κύρτωμα της πτέρνας , και αυτό διότι στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει μειωμένη αιμάτωση.

- Ο ασθενής παραπονείται για οξύ – αιφνίδιο άλγος στην περιοχή του τένοντα.

- Παρατηρείται οίδημα και εκχύμωση στην περιοχή.

- Ψηλαφάτε κενό ( χάσμα ), περίπου 2-2 εκατοστά από την κατάφυση του τένοντα στην πτέρνα.

- Αδυναμία βάδισης στις άκρες των δακτύλων στο πάσχον κάτω άκρο.

- Σημείο Thompson θετικό (στην συμπίεση της γαστροκνημίας σε φυσιολογικό τένοντα, ο άκρος πόδας έρχεται σε θέση πελματιαίας κάμψης). Στην ρήξη του τένοντα δεν παρατηρείται η συγκεκριμένη κίνηση.

Η επιβεβαίωση της ρήξης γίνεται με την διενέργεια υπερηχογραφήματος ή μαγνητικής τομογραφίας που είναι σημαντικά διαγνωστικά βοηθήματα.

Η θεραπεία των ρήξεων του αχίλλειου τένοντα κατά κανόνα είναι χειρουργική. Συντηρητική θεραπεία εφαρμόζεται σε ειδικές περιπτώσεις.

Ο ασθενής τοποθετείται στο χειρουργικό τραπέζι σε θέση πρηνή αφού λάβει την κατάλληλη αναισθησία. Τοποθετείται ίσχαιμος περίδεση στην περιοχή του μηρού.

Με επιμήκη τομή στο δέρμα, μήκους περίπου 5-7 εκατοστών και 1-2 εκατοστά έσω από την μέση γραμμή του τένοντα φθάνουμε στον παρατένοντα που μπορεί να είναι άθικτος ή μπορεί να έχει σκιστεί και αυτός. Εάν δεν έχει ρήξη κάνουμε τομήκαι εμφανίζεται το αιμάτωμα που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή της ρήξης και τα ραγέντα χείλη του τένοντα. Πλένουμε με ορό την περιοχή ώστε να απομακρυνθεί το αιμάτωμα και ομαλοποιούμε τα χείλη.

Για την συρραφή χρησιμοποιούμε ισχυρά ράμματα και πλησιάζουμε τα χείλη του τένοντα που έχει ραγεί κινητοποιώντας το κεντρικό κομμάτι του τένοντα. Στη συνέχεια ράβουμε το υποδόριο και δέρμα.

Ο ασθενής νοσηλεύεται 1 ημέρα στην κλινική.

Εφαρμόζουμε νάρθηκα κνημοποδικό στην πρόσθια επιφάνεια σε θέση ήπιας ιπποποδίας για 3 εβδομάδες και ακολούθως σε ορθή γωνία για άλλες 3 εβδομάδες. Ακολουθεί σταδιακή φόρτιση του πάσχοντος άκρου.

Τρέξιμο επιτρέπεται μετά από 4-6 μήνες και αφού έχει υποβληθεί ο ασθενής σε ενδυνάμωση των μυών της περιοχής.

Υπάρχει και η διαδερμική συρραφή, όπου με 4 μικρές τομές του 0,5 εκατοστού, περνούν κλειστά τα ράμματα με βελόνη στο μυοτενόντιο τμήμα του τένοντα και στο περιφερικό τμήμα της ρήξης και τα πλησιάζουμε. Έχει πλεονέκτημα ότι δεν υπάρχει μεγάλη τομή στην περιοχή, αλλά το ποσοστό επαναρήξεων είναι μεγαλύτερο από την κλασσική μέθοδο.